Jaka jest kwota wolna od podatku i jak zmieniała się na przestrzeni lat?

Z czego wynika kwota wolna od podatku?

Kwotę wolną od podatku reguluje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, a jej wysokość co roku weryfikuje Minister Finansów. Polacy po raz pierwszy rozliczali swoje dochody w 1992 roku, a kwota wolna od podatku wynosiła wówczas 4 mln 320 tys. zł. Jest to kwota przed denominacją (w przeliczeniu to ok 432 zł). W latach 2009 -2016 ustalona była dla wszystkich jedna kwota wolna  i wynosiła 3091 zł. Polska ma jedną z najniższych ulg zmniejszających podatek. Obecnie od 2017 roku stosowane są inne zasady, a jaką ulgę można zastosować zależy od wysokości uzyskanego dochodu.

Czym jest kwota wolna od podatku?

Najprościej mówiąc kwota wolna od podatku ma na celu zmniejszyć zobowiązania podatnika. Ustalony przez ustawę dochód, który nie wymaga zapłaty podatku. Podatki to jeden z podstawowych obowiązków obywateli. Nie można się od nich uchylić, gdyż jest to przestępstwo skarbowe. Aby zmniejszyć swoje zobowiązania wobec państwa należy stosować ulgi zgodne z zapisami ustawy. Jest nią kwota wolna od podatku, koszty uzyskania przychodu, ulgi od dochodu oraz ulgi od podatku. 
Jak kształtowała się ulga podatkowa na przestrzeni lat.

Kwota zmniejszająca nasz podatek od lat jest niezbyt wysoką w stosunku do innych krajów ulgą. W poszczególnych latach kształtowała się następująco:

  • 2009-2016 –  3091 zł,
  • 2008 – 3089 zł,
  • 2007 – 3013,37 zł,
  • 2003-2006 – 2789,89 zł
  • 2002 – 2727,16 zł,
  • 2001 – 2596,43 zł,
  • 2002 – 2295,79 zł.

Jak widać przez wiele lat praktycznie nic się nie zmieniało w tej kwestii. Zmiany weszły w życie w 2017 roku i teraz kwotę wolną wyliczamy w zależności od tego jaki uzyskujemy rocznie dochód. Zgodnie z ustawą obliczana jest według schematu:

Rok 2017:

  • 1188 zł – dla podstawy obliczenia podatku poniżej kwoty 6600 zł,
  • 1188 zł pomniejszone o wyliczenie z algorytmu 631,98 zł x (podstawa – 6600 zł) ÷ 4400 zł – dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 6600 zł do 11000 zł,
  • 556,02 zł – dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 11000 zł do 85528 zł,
  • 556,02 zł pomniejszone o wyliczenie z algorytmu 556,02 zł x (podstawa – 85528 zł) ÷ 41472 zł – dla podstawy obliczenia podatku wyższej niż 85528 zł do 127000 zł.

Rok 2018:

  • 1440 zł – dla podstawy obliczenia podatku poniżej kwoty 8000 zł,
  • 1440 zł pomniejszone o wyliczenie z algorytmu 883,98 zł x (podstawa – 8000 zł) ÷ 5000 zł – dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 8000 zł do 13000 zł,
  • 556,02 zł – dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 13000 zł do 85528 zł,
  • 556,02 zł pomniejszone o wyliczenie z algorytmu 556,02 zł x (podstawa – 85528 zł) ÷ 41472 zł – dla podstawy obliczenia podatku wyższej niż 85528 zł do 127000 zł.

Gdy podstawa jest wyższa od 127000 zł podatnik nie może skorzystać z żadnej kwoty wolnej.

Do obliczania kwot wolnych i składania rocznego zeznania podatkowego zdecydowanie lepiej skorzystać z rozliczania przez internet i wpisywać swoje dane w program PIT. Jak widać powyżej samodzielne wyliczenie wszystkiego może okazać się nie dla wszystkich wykonalne. A specjalistyczny program wykona obliczenia poprawnie i szybko.
Podstawa opodatkowania.

Korzystając z gotowych programów do rozliczania, przepisujemy dane ze swoich informacji, które uzyskujemy od pracodawcy lub ZUS (PIT-11, PIT 40) do odpowiednich rubryk. Przychody oraz koszty uzyskania przychodu umieszczamy jako pierwsze w wyniku czego program PIT wylicza nam dochód. Następną kwotą jaką należy umieścić są składki na ubezpieczenie społeczne. Po ich odjęciu mamy ustaloną podstawę opodatkowania (zaokrągloną do 1 zł). Oczywiście jeżeli korzystamy z ulg od dochodu musimy je wpisać w dodatkowym załączniku, a program odpowiednio je przeliczy. Podatek wyliczony będzie zgodnie z wytycznymi i progami podatkowymi, po czym odjęte jeszcze będą składki na ubezpieczenie zdrowotne.